تبلیغات
آزمایشات و عملکردها - کلیاتی در خصوص اجزای فیبر خام
یکشنبه 19 آبان 1387

کلیاتی در خصوص اجزای فیبر خام

   نوشته شده توسط: مهندس داود محمدی    نوع مطلب :مقالات علمی ،

اندازه گیری   ADIN , ADL , ADF , NDF

 

اصول آزمایش :

این آزمایشات بر اساس روش ون سوت و همکارانش استوار است . کلیات این روش به این صورت است که برای جداسازی کربوهیدراتهای قابل دسترس در خوراک روش جدیدی ابداع گردید به این صورت که در این روش مواد غذایی به دو قسمت زیر تقسیم شدند :

1- محتویات سلولی گیاه با قابلیت هضم بالا شامل : قندها ، پروتئینهای محلول و لیپیدها

2- دیواره سلولی گیاه با قابلیت هضم متغیر و شامل پروتئینهای غیر محلول ، سلولز ، همی سلولز ، لیگنین و ازت پیوند شده با سایر ترکیبات .

در این روش نمونه در یک شوینده خنثی جوشانیده شده و به دو قسمت تقسیم می شود :

 

1- قسمت محلول شامل محتویات سلولی(NDS)

  2- قسمت نامحلول بنام فیبر نامحلول در شوینده خنثی(NDF)

که قسمت دوم شامل اجزا دیواره سلولی است .

سیستم ون سوت با اضافه کردن روش تعیین فیبر غیر محلول در شوینده اسیدی (   (ADF

تکمیل شد.

در حقیقت در این روش ، ADF    به دو قسمت تقسیم می شود:

1- محلول شامل همی سلولز و مقداری  پروتئین نا محلول

2- نامحلول شامل سلولز ، لیگنین و ازت پیوند شده

در ادامه لیگنین در ADF را به یکی از طرق زیر می توان اندازه گیری نمود:

1- استفاده از اسید سولفوریک به منظور حل سلولز

2- از طریق اکسیداسیون با پرمنگنات به منظور تفکیک و تجزیه لیگنین

اهمیت اندازه گیری لیگنین به دلیل تاثیر مقدار آن بعنوان فاکتور اصلی در قابلیت هضم مواد علوفه ای است . همچنین دو دلیل عمده دیگر توسعه این روش اینها هستند :

اولاً مقایسه ترکیبات مواد مغذی و ثانیاً پیش بینی عملکرد حیوانات  .

  لیگنین :

قسمت اصلی مواد غیر كربوهیدراتی دیواره سلولی را تشكیل می دهد و یك پلیمر سه بعدی از فنیل پروپاهناست . لیگنین از طریق اتصال با همی سلولز و سلولز باعث كاهش قابلیت دسترسی این مواد می گردد.

سلولز:

كربوهیدرات عمده و اصلی در اسكلت گیاهان و پلیمری از گلوكز می باشد كه از طریق پیوند گلیكوزیدی به هم متصل شده اند. آنزیم سلولاز كه می تواند سلولز را هضم نماید توسط پستانداران ترشح نمی گردد.قابلیت هضم سلولز بستگی به میزان لیگنین، سیلیكا و كیوتین متغیر می باشد و این كربوهیدرات اسكلت و پوشش ساختمانی را برای گیاه تامین می كند.

همی سلولز:

پلیمر گزیلوز و سایر قندهای پنج كربنی (مانند زنجیره های جانبی آرابینوز) می باشد. قابلیت هضم آن بستگی به میزان لیگنین و غیره دارد و در حقیقت تامین كننده پوشش ساختمانی برای گیاه است.

پكتین :

پلیمر اسیدمتیل-د-گالاكتورونیك می باشد ، قابلیت هضم بالایی داشته و قابلیت دسترسی آن به مقدار زیادی تحت تاثیر لیگنین قرار نمی گیرد.

كیوتین :

از مومها و پلیمرهای مومی تشكیل شده ، ممكن است بصورت متمركز با لیگنین وجود داشته باشد كه بعنوان لیگنین در ADL  اندازه گیری می شود. كیوتین باعث كاهش قابلیت دسترسی سلولز و همی سلولز می گردد.

سیلیكا :

میزان آن در گیاهانی كه در خاكهای شنی كاشته می شوند بالاتر است و بیشتر توسط علف ها جذب می شود تا بقولات ، میزان آن در گیاهان از یك تا حدود 22 درصد بر اساس ماده خشك متغیر می باشد.

سلیكا اثراتی مشابه با لیگنین بر روی قابلیت هضم سلولز و همی سلولز داراست . ممكن است دارای اثر مستقیم بر روی سلولز یا همی سلولز بوده و بعضی از عناصر كم مصرف مورد نیاز میكروارگانیسمهای شكمبه را پوشانده و خارج از دسترس آنها قرار دهد. سیلیكا محتوی پلیمرهای Sio2(سیلیس) است.

  آماده سازی نمونه :

قبل از شروع به انجام آزمایشات( NDF-ADF-ADL-ADIN) آماده سازی نمونه بشرح زیر صورت می پذیرد:

نمونه های دارای رطوبت بالاتر از 15 درصد را ابتدا رطوبت گیری نموده (جهت ممانعت در ایجاد خطای آزمایش ، رطوبت گیری در دمای كمتر از 60 درجه سانتیگرد صورت پذیرد) و سپس توسط آسیاب خرد نموده تا از الك یك میلیمتری عبور كنند.

در صورتیكه نمونه دارای چربی بالاتر از 5% و كمتر از 10% باشد پس از توزین دقیق نمونه در داخل كروسیبل به روش زیر چربی گیری نمایید و در صورتیكه مقدار چربی نمونه بیش از 10% باشد نیاز به استخراج چربی به روش سوكسله می باشد.

 

چربی گیری نمونه

حدود یك گرم نمونه را با دقت 0001/0 گرم در داخل كروسیبل وزن نموده و سپس كروسیبل را به بشر كوچك 50 یا 100 میلی متری منتقل نموده و 30-40 میلی لیتر استون یا حلال مناسب دیگر اضافه نمایید . بایستی به مدت 5 دقیقه حلال بر روی نمونه باقیمانده و در این مدت 3 بار توسط همزن شیشه ای مخلوط را بهم بزنید. سپس كروسیبل را از بشر خارج نموده تا حلال تخلیه شود. این عمل را 3 تا 4 بار تكرار كنید و در هر سری حلال قبلی را از بشر خالی نمایید. سپس با مقداری استون شستشو داده و بقیه مراحل آزمایش را انجام دهید.

 

آماده سازی كروسیبل جهت انجام تمامی آزمایشات

در صورتی كه كروسیبل های جدید استفاده می كنید بایستی ابتدا كروسیبل را شستشو و پس از خشك شدن به كوره منتقل نموده و در دمای 500 درجه سلسیوس به مدت یك ساعت در كوره باقی بماند . برای كروسیبل هایی كه قبلا استفاده شده اند لازم است در طی آماده سازی مدت قرار دادن در كوره را به 3 ساعت افزایش دهید. سپس كوره را خاموش و پس از رسیدن به دمای حدود 250 درجه سلسیوس كروسیبل ها را به دسیكاتور منتقل نمایید.

برای شستشوی كروسیبل ها از مواد شوینده خاص كه در روش تعیین قیبر خام قبلا ذكر گردید استفاده می شود و پس از شستشو با شوینده آنها را با آب جوش مجددا شستشو داده و به مدت 30 دقیقه در آب معمولی و در دمای اتاق گذاشته و پس از آن به پمپ خلاء متصل نمایید. برای تمیز شدن صافی های كروسیبل ها عمل شستشو را بر روی پمپ خلاء و از دو جهت موافق و عكس آن ( با واژگون كردن كروسیبل ) انجام دهید.

پس از شستشو با آب مقطر كروسیبل ها را به آون منتقل نموده و در دمای 100-150 درجه به مدت 4 ساعت خشك نمایید. سپس به دسیكاتور منتقل و در صورت لزوم پس از خنك شدن به دقت توزین نمایید.